Komisja Europejska przyjęła rozporządzenie delegowane (UE) 2026/52 ustanawiające unijne ramy obliczania globalnego potencjału ocieplenia w całym cyklu życia nowych budynków. Akt został opublikowany 4 maja 2026 r. i uzupełnia dyrektywę EPBD. Jego celem jest zapewnienie porównywalności obliczeń między państwami członkowskimi, przy pozostawieniu krajom możliwości doprecyzowania części danych, założeń i rozwiązań wykonawczych.
Wskaźnik life-cycle Global Warming Potential nie ogranicza się do zużycia energii w czasie eksploatacji. Ma obejmować emisje i, w odpowiednich przypadkach, pochłanianie gazów cieplarnianych związane z całym cyklem życia obiektu. Oznacza to połączenie danych projektowych, energetycznych i materiałowych oraz korzystanie z deklaracji środowiskowych produktów albo innych wiarygodnych zestawów danych.
Zakres obliczeń obejmuje w szczególności:
- pozyskanie surowców, produkcję materiałów budowlanych i ich transport,
- proces budowy, montażu i związane z nim zużycie zasobów,
- zużycie energii i inne emisje w okresie użytkowania budynku,
- konserwację, naprawy, wymianę elementów konstrukcyjnych i instalacyjnych oraz modernizacje,
- rozbiórkę, transport i przetwarzanie odpadów, a także potencjalne korzyści wynikające z ponownego użycia, recyklingu lub odzysku poza granicą systemu, jeżeli metodologia pozwala je wykazać.
Zgodnie z harmonogramem EPBD:
- od 2028 r. obowiązek obliczania i ujawniania GWP w świadectwach charakterystyki energetycznej ma objąć nowe budynki o powierzchni użytkowej przekraczającej 1000 m²,
- od 2030 r. wymóg ma zostać rozszerzony na wszystkie nowe budynki.
Państwa członkowskie mają również przygotować mapy drogowe prowadzące do ustanowienia limitów całkowitego GWP dla nowych budynków. Oznacza to przejście od samego raportowania do stopniowego ograniczania dopuszczalnego śladu węglowego. Limity krajowe będą musiały uwzględniać typ budynku, warunki klimatyczne, dostępność materiałów i jakość danych.
Dla inwestorów i projektantów regulacja zwiększa znaczenie wczesnej analizy wariantów materiałowych, trwałości rozwiązań, możliwości demontażu i ponownego użycia oraz wpływu systemów energetycznych. Zmiana materiału konstrukcyjnego lub źródła ciepła może poprawić jedną część bilansu, a pogorszyć inną, dlatego ocena powinna obejmować cały cykl życia, a nie pojedynczy parametr.
Unijne ramy nie oznaczają, że wszystkie obowiązki raportowe są już bezpośrednio stosowane do każdego polskiego projektu. Konieczne jest wdrożenie odpowiednich rozwiązań krajowych, określenie sposobu prezentacji wyniku w świadectwach i zapewnienie dostępu do danych. Branża powinna jednak już teraz rozwijać kompetencje i systemy informacyjne, ponieważ projekty rozpoczynane obecnie mogą być oddawane do użytkowania po wejściu obowiązków w życie.
ŹRÓDŁO: Calculation framework for new building life-cycle Global Warming Potential
